માતા બ્રહ્મચારિણીની કથા Maa brahmachari ni katha
પૌરાણિક કથાઓ અનુસાર, માતા બ્રહ્મચારિણીનો જન્મ પર્વત રાજા હિમાલયના ઘરે થયો હતો. નારદના ઉપદેશોનું પાલન કરીને, તેમણે ભગવાન શિવને પતિ તરીકે પ્રાપ્ત કરવા માટે કઠોર તપસ્યા કરી. એવું માનવામાં આવે છે કે તેમના તપસ્યાના પ્રથમ હજાર વર્ષ દરમિયાન, તેઓ ફક્ત ફળો અને ફૂલો પર જીવતા હતા. આ પછી, તેઓ સો વર્ષ સુધી ફક્ત જમીન પર જ રહેતા હતા. તેમણે સૂર્યપ્રકાશ કે વરસાદની પરવા કર્યા વિના, ભગવાન શિવને પ્રસન્ન કરવા માટે પોતાની તપસ્યા ચાલુ રાખી. ઘણા વર્ષો પછી, તેઓ ફક્ત બિલ્વના પાંદડા પર જ રહેતા હતા, ભગવાન શિવની પૂજામાં મગ્ન હતા. તેમના તપસ્યાના અંતિમ તબક્કામાં, તેમણે બિલ્વના પાંદડા પણ છોડી દીધા. કારણ કે તેમણે તેમના તપસ્યા દરમિયાન પાંદડા પણ છોડી દીધા હતા, તેથી તેમને અપર્ણા પણ કહેવામાં આવે છે. આ પછી, તેમણે ભગવાન શિવને પ્રસન્ન કરવા માટે પાણી વગર રહીને પોતાની તપસ્યા ચાલુ રાખી. તેમના કઠોર તપસ્યાને કારણે જ તેમને બ્રહ્મચારિણી તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
માતા બ્રહ્મચારિણીની તપસ્યાથી પ્રસન્ન થઈને, ભગવાન શિવે ઋષિનો વેશ ધારણ કર્યો અને તેમની પરીક્ષા કરવા માટે તેમની પાસે ગયા. જોકે, માતા બ્રહ્મચારિણીએ ઋષિના વેશમાં ભગવાન શિવની વાત ન માની અને પોતાની તપસ્યા ચાલુ રાખી. પછી ઋષિના વેશમાં શિવે તેમને કહ્યું કે તે ચોક્કસપણે શિવને પોતાના પતિ તરીકે જોશે. અંતે, ભગવાન શિવે માતાને પોતાની પત્ની તરીકે સ્વીકારી, અને માતા બ્રહ્મચારિણીની તપસ્યા સફળ થઈ. માતા બ્રહ્મચારિણી એક તપસ્વી, આત્મનિયંત્રિત અને દૃઢનિશ્ચયી હતી. આ જ કારણ છે કે જેઓ તેમની પૂજા કરે છે તેઓ પણ આત્મનિયંત્રણ અને આત્મવિશ્વાસ મેળવે છે.
