કુંતી અને દ્રૌપદી સાથે જોડાયેલી એક વાર્તા છે. પાંડવો પાસે જંગલની વચ્ચે એક ઝૂંપડી હતી. એક દિવસ, કુંતી ભોજન બનાવી રહી હતી, અને દ્રૌપદી તેને તેમાં મદદ કરી રહી હતી. તે સમયે દ્રૌપદી નવી દુલ્હન હતી.
જ્યારે ભોજન તૈયાર થયું, ત્યારે કુંતીએ દ્રૌપદીને કહ્યું, "આપણે આ ભોજનનું વિતરણ કરવું જોઈએ, અને હું તમને કહીશ કે કેવી રીતે કરવું. આ ભોજનને ત્રણ ભાગમાં વહેંચો. પહેલો ભાગ દેવતાઓ અને બ્રાહ્મણોને અર્પણ કરવો જોઈએ. બીજો ભાગ તે લોકોને આપવો જોઈએ જેઓ આપણી નજીક રહે છે અને આપણા પર આધાર રાખે છે. ત્રીજા ભાગનો અડધો ભાગ અલગ રાખો અને બાકીના અડધા ભાગને છ ભાગમાં વહેંચો."
દ્રૌપદીએ કહ્યું, "મને આ સમજાતું નથી."
કુંતીએ કહ્યું, "હું હવે સમજાવીશ." તેણીએ ત્રીજા ભાગને બે ભાગમાં વહેંચ્યો, એક ભાગ બાજુ પર રાખ્યો, અને બીજા ભાગને છ ભાગમાં વહેંચ્યો.
કુંતીએ કહ્યું, "આ છ ભાગ યુધિષ્ઠિર, અર્જુન, નકુલ, સહદેવ, હું અને તમારા માટે છે. મોટો અડધો ભાગ ભીમ માટે છે. ભીમને વધુ ખોરાકની જરૂર છે. પરિવારનો અડધો ભાગ ભીમ માટે ફાળવવામાં આવ્યો છે. હું આ રીતે ખોરાકનું વિતરણ કરું છું, અને હવેથી, તમારે પણ દરરોજ આ રીતે ખોરાકનું વિતરણ કરવું જોઈએ."
પાઠ - કુંતી અને દ્રૌપદીની આ વાર્તા આપણને શીખવે છે કે ખોરાકનું વિતરણ ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે. આપણે સખત મહેનત કરીને ઘરે જે ખોરાક લાવીએ છીએ તે ફક્ત આપણા પરિવાર દ્વારા જ નહીં પરંતુ જેઓ ખોરાકથી વંચિત છે તેઓ દ્વારા પણ વહેંચવામાં આવે છે. ઘરના નોકરોને પણ ખોરાક મળવો જોઈએ. પરિવારના દરેક સભ્યને તેમની ભૂખ અનુસાર ખોરાક પૂરો પાડવો જોઈએ. પરિવાર અને સમાજના કલ્યાણ માટે ખોરાકનું યોગ્ય વિતરણ જરૂરી છે.
